Etikettering

Deze bepalingen zijn niet van toepassing op de vrije beroepen!

Inleiding

Naast de algemene informatieverplichting (art. VI.2 WER), de verplichting tot een duidelijke prijs- en hoeveelheidsaanduiding, gelden er voor bepaalde goederen en diensten ook specifieke vermeldingen. Deze komen voor op het etiket. Dergelijke besluiten worden genomen op basis van artikel 9 van​​​​ het​​​ boek VI van het Wetboek van economisch recht (art. VI.9 CDE), maar bijvoorbeeld ook op basis van de wet van 24 januari 1977 betreffende de bescherming van de gezondheid van de verbruikers op het stuk van de voedingsmiddelen en andere producten.

Etiketteringsvoorschriften komen vooral voor bij voedingsproducten. Een voorbeeld hiervan is de  Verordening (EU) 1169/2011 van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten.

Deze verordening regelt op algemene wijze de vermeldingen die op het etiket van ieder voorverpakt voedingsproduct moeten voorkomen: onder meer

  • de lijst met ingrediënten,

  • de datum van minimale houdbaarheid of

  • bij zeer bederfelijke producten de uiterste consumptiedatum.

Naast koninklijke besluiten die vermeldingen vastleggen die moeten voorkomen op het etiket, is het gebruik van een benaming ook soms onderworpen aan regels. Voor textielproducten, bijvoorbeeld, mag men zich niet beperken tot het louter vermelden "scheerwol", of aanduiden dat iets "zuiver" is.

Taalvereiste

De vermeldingen op de etiketten moeten minstens gesteld zijn in een voor de gemiddelde consument begrijpelijke taal, rekening houdend met het taalgebied waar de goederen of diensten, al dan niet tegen betaling, aan de consument worden aangeboden. Dit geldt eveneens voor de gebruiksaanwijzingen en garantiebewijzen (artikel VI.8 CDE).

Laatst bijgewerkt
27 februari 2018

Laatste nieuws voor dit thema

  1. Verkoop

    Zomersolden: van 30 juni tot en met 31 juli 2018