Neutraliteit van het internet

Netneutraliteit is een concept dat een niet-discriminatie van toegang tot informatie op het internet impliceert volgens 3 componenten: de bron, de bestemming en de inhoud. Met andere woorden, de gebruiker moet toegang krijgen tot om het even welke informatie, waar ze ook vandaan komt, voor wie ze ook bestemd is of wat ze ook inhoudt. Dit houdt in dat de gebruiker volledige keuzevrijheid heeft wat betreft de opgezochte informatie, volgens zijn eigen criteria, voor zover de grondrechten geëerbiedigd worden.

Ook al ondersteunen de internetproviders netneutraliteit en het openen van netwerken, ze zijn ook van mening dat een regulatie van de stroom van digitale inhoud nodig is. Enerzijds stijgt het gebruik van internetdiensten zo aanzienlijk dat de kosten van hun infrastructuur blijven toenemen. Anderzijds willen ze hun handelsmodellen die gebaseerd zijn op de “opwaardering van het internetverkeer” ontwikkelen en andere internettarieven volgens het type dienst aanbieden.

De uitdaging bestaat er dus in het open, creatieve en innovatieve karakter van het internet in een concurrerende omgeving te waarborgen en tegelijk te vermijden dat er zich een netwerk met twee snelheden ontwikkelt waartoe enkel de rijksten toegang zouden hebben. Hierbij moeten de internetproviders ook een zekere dienstkwaliteit kunnen garanderen en zich van de concurrentie kunnen onderscheiden.

 In 2013 werd een studie gepubliceerd, besteld door de FOD Economie en zijn Algemene Directie Telecommunicatie en Informatiemaatschappij, die de (technische, economische en juridische) problemen met betrekking tot netneutraliteit in kaart moet brengen.

Het probleem van de netneutraliteit wordt momenteel besproken door de Europese medewetgevers (Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement) in het raam van het voorstel voor een verordening van het Europees parlement en de Raad tot vaststelling van maatregelen inzake de Europese interne markt voor elektronische communicatie en om een connectief continent tot stand te brengen alsmede tot wijziging van Richtlijnen 2002/20/EG, 2002/21/EG en 2002/22/EG en Verordeningen (EG) nr. 1211/2009 en (EU) nr. 531/2012. Op 30 juni 2015 werd een overeenkomst gesloten met het Europees parlement en de Raad na ultieme onderhandelingen tussen de drie EU-instellingen (zogenaamd “driehoeksoverleg”). De tekst moet officieel worden goedgekeurd door het Europees parlement en de Raad. Hij zal daarna in alle talen van de EU worden vertaald en worden gepubliceerd in het Publicatieblad en officieel van kracht worden.

Het principe van « netneutraliteit » in de EU-wetgeving strekt ertoe internetgebruikers vrije toegang te geven tot de inhouden van hun keuze: zo zal het niet meer mogelijk zijn om bepaald gebruik van het internet op onbillijke manier te blokkeren of te vertragen en anderzijds een betalende prioritaire behandeling toe te staan. Dat betekent bijvoorbeeld dat de toegang tot de website van een start-up niet op onbillijke wijze mag worden vertraagd ten voordele van websites die door grote ondernemingen worden beheerd. Geen enkele dienst mag worden geblokkeerd omdat hij geen bijkomende kosten betaald aan de internetproviders. Er zal geen sprake zijn van « netbewakers » die beslissen waar gebruikers als dan niet toegang toe krijgen.

Laatst bijgewerkt
13 april 2018

Laatste nieuws voor dit thema

  1. Online

    Digital Duel: wat is uw digitale leeftijd?