Op 1 januari 2021 hebben de aangemelde instanties (notified bodies - NB) uit het Verenigd Koninkrijk hun statuut van NB volgens de Europese wetgeving over conformiteit verloren. Zij mogen dan niet langer als NB ingrijpen in de procedures van conformiteitsbeoordeling van producten en bijvoorbeeld geen EU-typecertificaten meer afleveren of kwaliteitssystemen certificeren.

Het is aan de ondernemingen om de nodige initiatieven te nemen: een nieuw certificaat aanvragen bij een Europese NB of het dossier en het overeenkomstige certificaat van een NB uit het Verenigd Koninkrijk aan een Europese NB overdragen.

Een product dat voor 1 januari 2021 correct in de handel werd gebracht, mag vanaf 1 januari 2021 op de markt blijven zonder enige vorm van aanpassingen. Ook al gaat het om een identiek product, de evaluatie gebeurt voor elk product afzonderlijk voor het in de handel gebracht wordt.

Wanneer volgens de toepasselijke wetgeving een tussenkomst van een aangemelde instantie nodig is, zal voor producten die vanaf de intrekkingsdatum in de handel worden gebracht, het certificaat afgegeven moeten zijn ten tijde van het in de handel brengen van het betreffende product en door een EU erkende aangemelde instantie. Concreet betekent dit dat certificaten die vóór de terugtrekkingsdatum zijn afgegeven door een aangemelde instantie gevestigd in het Verenigd Koninkrijk niet meer geldig zijn voor producten die na de terugtrekkingsdatum in de EU-27 handel gebracht worden. Voor deze producten moeten door de marktdeelnemers nieuwe certificaten verkregen worden van een aangemelde instantie in de EU-27.

Sinds 1 januari 2021 zijn de EU-markttoezichtsautoriteiten ook niet meer verplicht de certificaten te erkennen die de United Kingdom Accreditation Service (UKAS, de Britse nationale accreditatie-instantie) verstrekt. Ook dat zorgt onvermijdelijk voor problemen voor bedrijven die in hun productieproces gebruikmaken van geaccrediteerde conformiteitsbeoordelingsinstellingen (CAB).

De brexit heeft ook gevolgen voor de economische operatoren. 

Een importeur moet per definitie in de EU gevestigd zijn. Als de importeur in het Verenigd Koninkrijk gevestigd is, dan moeten ondernemingen na 1 januari 2021 een beroep doen op een andere importeur in de EU. 

Als de fabrikant of importeur in het Verenigd Koninkrijk gevestigd is, dan moeten zijn klanten in de EU-27 beschouwd worden als importeurs en niet meer als distributeurs.

Voor importeurs zijn er specifieke voorwaarden en strikte verplichtingen. Bovendien zijn zij de contactpersoon voor de markttoezichthouders voor productconformiteit. 

Hetzelfde geldt voor de “authorised representatives” of gemachtigden: zij moeten ook in de EU-27 gevonden worden als ze eerder in het Verenigd Koninkrijk aangesteld werden. Met uitzondering van medische hulpmiddelen en enkele andere domeinen, is het aanstellen van gemachtigden echter niet verplicht. 

Gevolgen zijn er onder andere ook voor de etikettering: nieuwe etiketten zijn nodig met de gegevens van de nieuwe importeur of gemachtigde die op het product moeten verschijnen.

Meer informatie over de impact van de brexit op normalisatie en accreditatie.

Laatst bijgewerkt
15 februari 2021