Veiligheid van persoonlijke beschermingsmiddelen

Persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM) zijn bestemd om degene die ze draagt een passende bescherming te bieden tegen gevaren bij welbepaalde activiteiten. Het zijn uitrustingen die dienen om je te beschermen tegen gevaren die je gezondheid en/of veiligheid bedreigen.

Voorbeelden zijn werkhandschoenen, een (fiets)helm, knie- en polsbeschermers, een zonnebril, stofmaskers, een veiligheidsbril, enz. …

Wanneer het dragen van PBM verplicht is, worden ze geleverd door de werkgever.

De werkgever moet de gevaren en risico’s voor de veiligheid of de gezondheid van de werknemer zoveel mogelijk voorkomen of beperken bij de bron.

(Amateur)sporters, doe-het-zelvers, en niet-professionele gebruikers beslissen zelf of ze de beschermingsmiddelen gebruiken. Deze gebruikers hebben echter vaak niet de nodige kennis om de gevaren en risico’s in te schatten van hun activiteiten.

Bij de keuze voor een bepaalde PBM zijn de volgende factoren belangrijk:

• de ernst van het gevaar;
• de frequentie van de blootstelling aan het gevaar;
• de kenmerken van de plaats waar de activiteit uitgevoerd wordt;
• de doeltreffendheid van het PBM.

Reglementering 

Verplichtingen voor producenten

Reglementering

De algemene bepalingen en veiligheidsvoorschriften voor PBM worden beschreven in de wet van 9 februari 1994 betreffende de veiligheid van producten en diensten. Specifiekere eisen en procedures zijn verder uitgewerkt in het koninklijk besluit van 31 december 1992 betreffende het op de markt brengen van persoonlijke beschermingsmiddelen.

Sommige beschermingsmiddelen zijn uit deze reglementering uitgesloten:

• helmen en vizieren voor gebruikers van motorvoertuigen met 2 of 3 wielen;
• de beschermingsmiddelen voor de strijdkrachten of de ordediensten;
• de beschermingsmiddelen bestemd voor het redden van personen aan boord van schepen of luchtvaartuigen (en die niet permanent worden gedragen), zoals de reddingsvesten aan boord;
• de beschermingsmiddelen voor zelfverdediging tegen aanvallers zoals spuitbussen en individuele afschrikkingswapens;
• de beschermingsmiddelen die vallen onder een andere specifieke reglementering, bijvoorbeeld de ademhalingsapparatuur voor brandweermannen,
• de beschermingsmiddelen voor particulier gebruik die beschermen tegen bepaalde weersomstandigheden, vocht, water en hitte. Bijvoorbeeld: paraplu’s, afwashandschoenen, ovenwanten, …

Verplichtingen voor de producenten

Als producent (fabrikant, vertegenwoordiger van de fabrikant, invoerder, …) moet u ervoor zorgen dat de PBM die u op de markt brengt voldoen aan de essentiële veiligheids- en gezondheidsvoorschriften.

Bovendien moet u alle PBM die op de markt gebracht worden, voorzien van de CE-markering en de bijhorende EG-verklaring van overeenstemming opstellen. Dit houdt in dat, afhankelijk van het type ontwerp, een aantal procedures doorlopen moeten worden alvorens een PBM op de markt mag gebracht worden. De belangrijkste verschillen qua procedures zijn de volgende:

• PBM van eenvoudig ontwerp (klasse I):
  • de autocertificatieprocedure toepassen;
• PBM met een andere dan eenvoudig of complex ontwerp (klasse II):
  • het product onderwerpen aan een EG-typeonderzoek door een aangemelde instantie.
• PBM van complex ontwerp (klasse III):
  • het product onderwerpen aan een EG-typeonderzoek door een aangemelde instantie;
  • een controle door een aangemelde instantie van de kwaliteit van fabricage uitvoeren, via ofwel een EG-garantiesysteem voor de kwaliteit van het eindproduct ofwel een EG-kwaliteitsgarantiesysteem van de productie met toezicht.