Veiligheid van speelgoed

Speelgoed is bestemd voor een bijzonder kwetsbare groep consumenten, namelijk kinderen. Het neemt een centrale plaats in onder hun spelactiviteiten en is erg belangrijk voor hun algemene ontplooiing.

Kinderen stellen een mateloos vertrouwen in hun speelgoed. Producenten zijn verantwoordelijk voor hun producten en moeten ervoor instaan dat ze geen risico’s inhouden.

De officiële definitie van speelgoed luidt ”ieder product of deel hiervan dat ontworpen of kennelijk bestemd is om door kinderen onder de leeftijd van veertien jaar bij het spelen gebruikt te worden”. Het hoofddoel van het product, of van een deel ervan, is dus “het spelen”.

Over andere kinderartikelen dan speelgoed kunt u volgende pagina’s raadplegen:

• pseudospeelgoed 
• kinderartikelen (algemeen)  

Reglementering 

Verplichtingen voor de producenten 

Reglementering

Speelgoed moet aan de veiligheidsvoorschriften van de wet van 9 februari 1994 betreffende de veiligheid van producten en diensten voldoen.

De meer specifieke eisen en voorwaarden voor het op de markt brengen van speelgoed kan men in het koninklijk besluit van 4 maart 2002 betreffende de veiligheid van speelgoed terugvinden. Het koninklijk besluit werd gewijzigd op 30 december 2009 door de (gedeeltelijke) omzetting van de richtlijn 2008/112/EEG.
In de eerste bijlage van dit koninklijk besluit is een opsomming gemaakt van de producten waarvoor deze reglementering niet van toepassing is.

Naar aanleiding van de resultaten van een controlecampagne over puzzelmatten heeft de minister een voorzorgsmaatregel getroffen onder de vorm van een ministerieel besluit . Het ministerieel besluit van 13 december 2010 houdende schorsing van het in de handel brengen van puzzelmatten uit EVA is in voege getreden op 16 december 2010, de dag van de bekendmaking.

Veranderingen in de reglementering sedert 1 december 2010

Fundamentele wijzigingen die door de (gedeeltelijke) omzetting van de richtlijn 2008/112/EEG op 30 december 2009 werden doorgevoerd:

• Het gewijzigde besluit bevat de criteria voor de indeling en etikettering van stoffen en mengsels volgens het wereldwijd geharmoniseerd systeem voor de indeling en etikettering van chemische stoffen (GHS) dat op internationaal niveau is goedgekeurd in het kader van de Verenigde Naties.

• Het gewijzigde besluit houdt ook rekening met de verordening REACH (een verordening inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen) voor wat betreft de vervanging van het woord prepara(a)t(en) door mengsel(s). 

Verplichtingen voor de producenten

De producent mag het speelgoed slechts in de handel brengen als:

• het speelgoed beantwoordt aan de fundamentele veiligheidsvoorschriften;
• het voorzien is van de CE-markering (PDF, 360.33 Kb);
• de naam en/of de firmanaam en/of het merkteken en het adres van de producent zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar worden aangebracht op het speelgoed of de verpakking;
• het is voorzien van duidelijk leesbare en gepaste aanwijzigen om de gevaren bij gebruik te verkleinen.

Bij speelgoed van klein formaat en speelgoed dat bestaat uit onderdelen van klein formaat mogen deze gegevens op de verpakking, op een etiket of op een bijgesloten mededeling worden aangebracht, op voorwaarde dat de consument erop gewezen wordt dat het nuttig is deze te bewaren.
Het volgende speelgoed wordt hier bedoeld:

• speelgoed dat niet bestemd is voor kinderen jonger dan 36 maanden;
• glijbanen, schommels, ringen, trapezes, touwen en soortgelijk speelgoed, bevestigd aan een balk;
• functioneel speelgoed;
• speelgoed dat stoffen of preparaten bevat die als zodanig gevaarlijk zijn;
• chemisch speelgoed;
• schaatsplanken (skateboards) en rolschaatsen voor kinderen;
• speelgoed voor gebruik in water.

Deze waarschuwingen en aanwijzingen moeten vermeld zijn in de taal of talen van het taalgebied waar het speelgoed in de handel wordt gebracht.

Om aan te tonen dat zijn speelgoed in overeenstemming is met de fundamentele veiligheidsvoorschriften en dat de CE-markering aangebracht mag worden, heeft de fabrikant de keuze tussen twee procedures:

• autocertificatie;
• EG-typeonderzoek door een aangemelde instantie.