Het prenormatief onderzoek

Dankzij het prenormatief onderzoek kan men de wetenschappelijke en technische basissen verkrijgen die nodig zijn voor het uitwerken van relevante normen.

De normen die op die basissen uitgewerkt werden, en meer bepaald de prestatienormen, maken het mogelijk om de innovatie en de competitiviteit van onze ondernemingen te bevorderen.

Het prenormatief onderzoek in de collectieve onderzoekscentra wordt financieel ondersteund door de FOD Economie. De subsidies bedragen 50 % van het bedrag van het onderzoek.

De rol van de FOD Economie

Rekening houdende met de budgettaire marges zorgt de FOD Economie ervoor dat deze subsidiëring op basis van de volgende criteria plaatsvindt:

• De wetenschappelijke en technische relevantie van het onderzoeksprogramma;
• De economische opportuniteit en de mogelijkheid tot valorisatie van het onderzoek;
• De afstemming op het beleid van de minister van Economie, meer bepaald inzake:
  • innovatiepotentieel;
  • kmo-dimensie;
  • duurzame ontwikkeling;
  • intersectoraal karakter.

Prestatienormen of beschrijvende normen

Prestatienormen zijn normen die technologisch neutraal zijn en die de prestaties bepalen die door een product moeten bereikt worden. Ze beschrijven de kenmerken en de prestatievereisten van de goederen en diensten zonder de verwezenlijking ervan te definiëren. Ze zijn verbonden aan proefnormen.

De beschrijvende normen bepalen hoe een product technisch moet gerealiseerd worden.

De prestatienormen maken innovatie mogelijk omdat de gebruikte middelen om de prestaties te bereiken vrij worden gekozen. Daarom wordt prenormatief onderzoek met het oog op het uitwerken van prestatienormen aangemoedigd.

De Collectieve Onderzoekscentra

De Collectieve Onderzoekscentra zijn onderzoekscentra ingesteld op een sectorale basis.

Ze worden opgericht om de technische vooruitgang in hun sector te promoten en te coördineren.

Er zijn drie soorten activiteiten:

• collectief onderzoek;
• individuele dienstverlening met wetenschappelijk of technisch karakter aan hun leden;
• verspreiding van technische informatie, opleidingen, enz.

De Belgische Collectieve Centra vinden hun oorsprong in de besluitwet van 30 januari 1947, genaamd «De Groote-wet». Hierbij wordt hen een bijzonder statuut toegewezen. Elke onderneming in de sector van het centrum moet er verplicht lid van zijn en een bijdrage betalen.

Er zijn 9 centra die dit bijzondere statuut aangenomen hebben in de volgende sectoren:

• keramiek en glas – CWOBKN;
• cement – CRIC;
• bouw – WTCB;
• wegenbouw – OCW;
• technologische industrie – Sirris;
• textiel – Centexbel;
• houtbewerking – TCHN ;
• brouwerij en mouterij - CBM;
• diamantindustrie – CRSTID;

Andere centra werden met dezelfde doelstellingen opgericht, op basis van een vrij toegestaan lidmaatschap en bijdrage. Het gaat om de volgende sectoren:

• metallurgie – CRM;
• coatings en verf – CoRI;
• lastechniek – BIL;
• elektrische industrie – Laborelec.