Verkoop op afstand

Artikels 45 en volgende van de wet van 6 april 2010 betreffende marktpraktijken en consumentenbescherming (WMPC) reglementeren op strikte manier de verschillende vormen van verkoop op afstand die worden voorgesteld aan de consumenten: de verkoop op internet, de catalogusverkoop of het teleshoppen worden ook aangehaald.

De reglementering is van toepassing in volgende gevallen:

• vanaf het verkoopaanbod t.e.m. het afsluiten van de overeenkomst verloopt alles uitsluitend via een of meerdere communicatietechnieken op afstand. Een "communicatietechniek op afstand" is een middel dat kan worden gebruikt voor het afsluiten van de overeenkomst tussen de onderneming en de consument, zonder dat deze partijen fysiek en gelijktijdig aanwezig zijn.
• het geheel van dit verkoopsysteem of de voorstelling van de diensten moet worden georganiseerd door de onderneming zodat alles kan werken van op afstand.

De reglementering is gebaseerd op 2 pijlers: de voorlichting van de consument en het recht van afstand.

De voorlichting van de consument

Bij het verkoopaanbod op afstand moet de consument ondubbelzinnig en op duidelijke en begrijpelijke wijze worden geïnformeerd over de volgende punten:

• de identiteit van de onderneming en haar adres (geen postbus!) ;
• de essentiële eigenschappen van het goed of van de dienst;
• de prijs van het goed of van de dienst;
• de leveringskosten, als die er zijn;
• de betalings-, leverings- of uitvoeringsmodaliteiten van het contract;
• het bestaan of de afwezigheid van een recht van afstand;
• de modaliteiten voor de terugname of de terugbetaling van het goed, met inbegrip van de eventuele kosten die hiermee verbonden zijn;
• de gebruikskosten van de communicatietechniek op afstand wanneer deze berekend zijn op een andere basis dan het basistarief;
• de geldigheidsduur van het aanbod of van de prijs;
• indien nodig de minimumduur van het contract voor contracten die betrekking hebben op de langdurige of periodieke levering van een goed of van een dienst;
• bij telefonische gesprekken is de onderneming verplicht om haar identiteit en het commerciële doel van zijn oproep aan het begin van elk gesprek uitdrukkelijk op te geven.

Al deze informatie moet bovendien schriftelijk bevestigd of op "een andere duurzame drager" ter beschikking worden gesteld, waartoe hij ten laatste bij de levering van het goed of vóór de dienstverlening, toegang heeft (bijvoorbeeld via e-mail, diskette, audio- of videocassette).

De onderneming moet eveneens het door de wet opgelegde verzakingsbeding vermelden. Wanneer de consument hier geen recht op heeft, dient de onderneming uitdrukkelijk zijn afwezigheid te vermelden. Ook te vermelden zijn het adres van de vestiging van de onderneming waaraan de consument zijn klachten kan richten en informatie over de commerciële garantie en de dienst na verkoop.

Behalve als het contract dit uitdrukkelijk voorziet, moet de onderneming de bestelling leveren of de dienst uitvoeren en dit ten laatste binnen dertig dagen vanaf dag waarna de consument zijn bestelling heeft overgemaakt. De verzending van goederen en van waardepapieren die diensten vertegenwoordigen gebeurt altijd voor risico van de onderneming.

Als de onderneming de informatieverplichtingen van de consument niet heeft nageleefd, wordt de opzegtermijn op 3 maanden gebracht.

Het recht van afstand

De WHPC verleent de consument een termijn van minstens 14 kalenderdagen aan elk contract afgesloten op afstand gedurende dewelke men kan afzien van het contract. Met andere woorden, gedurende deze termijn kan de consument de onderneming informeren dat hij zijn goed of zijn dienst niet meer van haar wenst te kopen zonder boetes en zonder een reden op te geven.

Dit recht van afstand geldt:

• voor goederen, vanaf de dag na hun leveringsdag;
• voor diensten, vanaf de dag na de dag waarop het contract van de dienstverlening werd afgesloten.

De contracten op afstand betreffende financiële diensten

De artikels 49 en volgende van de wet van 6 april 2010 betreffende marktpraktijken en consumentenbescherming (WMPC) voorzien een gelijkaardige bescherming voor de contracten op afstand gedragen door de financiële diensten, namelijk de inlichtingsplicht en het recht van afstand. Deze informatieverplichting is gedetailleerder en strikter voor de verkopen op afstand van financiële diensten.