De beschermingsomvang van het sui generis recht (databankenrecht)

De producent van een databank heeft het recht om het gebruik van de databank of het kopiëren van de inhoud ervan te verbieden.

Zonder toestemming van de producent van de databank is het dus niet toegestaan om een substantieel deel van de inhoud van een website op te vragen met de bedoeling die inhoud op een eigen website te plaatsen.

Zonder een dergelijke toestemming is het eveneens verboden kopies van de databank te verspreiden, door ze te verhuren of via internet beschikbaar te stellen.

De opvraging en het hergebruik van niet-substantiële gedeelten (d.w.z. verwaarloosbare gedeelten die op zich geen belangrijke investering van de producent hebben vereist) valt niet onder de beschermingsomvang van het sui generis recht.

Let wel, het opvragen en hergebruik van niet-substantiële gedeelten maakt wel een inbreuk uit, indien dit op een herhaalde en systematische wijze gebeurt en wanneer dit strijdig is met een normale exploitatie van die databank of ongerechtvaardigde schade toebrengt aan de rechtmatige belangen van de producent van de databank. Dit zal het geval zijn wanneer de herhaalde opvragingen het mogelijk maken om een gelijkaardige databank samen te stellen.

Voor bepaalde vormen van gebruik, zoals bijvoorbeeld het gebruik voor onderwijs- of privédoelstellingen, moet geen toestemming gevraagd worden aan de producent van de databank.

Het sui generis recht is een overdraagbaar recht en kan dus aan een derde worden overgedragen of in licentie gegeven. In tegenstelling tot wat de auteurswet voorschrijft, voorziet de databankenwet hiervoor in geen bijzondere vormvereisten.