Grensoverschrijdende geldoverschrijvingen en betalingen

Overschrijvingen binnen de Europese Unie moeten snel, goedkoop en betrouwbaar kunnen worden uitgevoerd. 

Een Europese richtlijn (97/5/EG) van het Europees parlement en de Raad van 27 januari 1997 werd opgesteld met als doel om de praktijken met betrekking tot de betalingen en overschrijvingen binnen de eurozone te harmoniseren. Op 9 januari 2000 werd in België de wet uitgevaardigd betreffende grensoverschrijdende geldoverschrijvingen en betalingen.

Deze wet werd eveneens gevolgd door een aanpassing van het KB van 23 maart 1995 betreffende de prijsaanduiding van de tarieven van de homogene financiële diensten. Dit KB bepaalt de wijze waarop de financiële instellingen hun tarieven moeten kenbaar maken aan het grote publiek.

Meer informatie hierover?

Wat betekent dit voor de Belgische consument?

Concreet betekent dit dat u voortaan snel, goedkoop en betrouwbaar overschrijvingen en betalingen kunt uitvoeren binnen de Europese Unie. 

Voorafgaand aan de internationale overschrijving zijn de instellingen verplicht om aan hun cliënten in een bevattelijke vorm schriftelijk of via elektronische weg informatie te verschaffen over de voorwaarden (bv. o.a. de termijnen en klachtenprocedures) en kosten van de grensoverschrijdende geldoverschrijvingen en betalingen.

Na de ontvangst of het uitvoeren van de grensoverschrijdende geldoverschrijving moeten de instellingen hun cliënten duidelijke, schriftelijke en in de wet omschreven informatie geven (referentie, oorspronkelijk bedrag van betaling, kosten en provisies, valutadatum en wisselkoers).

Indien er geschillen optreden tussen de opdrachtgever/begunstigde en zijn instelling, moet er door de instellingen een aangepaste klachtenprocedure worden ingesteld (door een zelfstandig organisme) en waarvan de beslissingen worden aanvaard door de instellingen. Deze informatie moet via de tarievenlijst aan de consument worden meegedeeld.

De Algemene Directie Controle en Bemiddeling kan strafrechterlijk optreden indien de informatieverplichting (voorafgaandelijk en achteraf) niet werd nageleefd door de instellingen.