Flash

In toepassing van artikel 29 van de wet van 14 juli 1991 betreffende de handelspraktijken en de voorlichting en de bescherming van de consument werd bij koninklijk besluit van 13 januari 1995, binnen de Raad voor het Verbruik, een Commissie voor Milieuetikettering en Milieureclame opgericht.

De doelstelling ervan is adviezen uit te brengen en aanbevelingen te doen over de reclame en etikettering, die betrekking hebben op de milieueffecten, en over de uitwerking van een code voor milieureclame.

Met die bepalingen wil de overheid enerzijds vermijden dat de consumenten die begaan zijn met het milieu misleid worden door reclamecampagnes, die gebaseerd zijn op bedrieglijke milieuargumenten en anderzijds aan de producenten duidelijke richtlijnen geven over de grenzen binnen dewelke zij die milieuargumenten mogen gebruiken om hun producten aan te prijzen.

De Commissie werkt als een adviesorgaan en de samenstelling ervan is paritair: de consumentenorganisaties en de organisaties ter bescherming van het milieu werken er samen met de vertegenwoordigers van de producenten, van de distributeurs, van de landbouw en van de middenstand en met de reclamemensen.

De Code werd opgevat als een alternatief voor een wetgeving om alle problemen inzake milieureclame en milieuetikettering op te lossen.

De Commissie heeft dus gekozen voor zelfregulering waarbij een centrale rol wordt toebedeeld aan de Jury voor Eerlijke Praktijken inzake Reclame (JEP) voor controle, en zoals voorzien werd deze keuze het voorwerp van twee evaluaties, de eerste in 2000 na anderhalf jaar toepassing van de code en de tweede een jaar later.

Sinds 2003 is de Commissie niet meer actief.