Prijsaanduiding

De regels die van toepassing zijn op de prijsaanduiding zijn bepaald in de artikels 5 tot 8 van de wet van 6 april 2010 betreffende marktpraktijken en consumentenbescherming (WMPC) en het koninklijk besluit van 30 juni 1996 betreffende de prijsaanduiding van producten en diensten en de bestelbon.

Elke onderneming die producten of diensten aanbiedt, moet de prijs hiervan schriftelijk aanduiden op een leesbare, zichtbare en ondubbelzinnige manier. Deze prijzen moeten op zijn minst worden aangegeven in euro.

De prijs moet de totaalprijs zijn te betalen door de consument, d.w.z. inclusief btw en alle andere taksen of diensten die de consument verplicht extra moet betalen.

Voor bepaalde producten moet men bovendien hun prijs per meeteenheid aanduiden (cfr. KB van 30 juni 1996).

Voor diensten is er reden om de homogene diensten en de niet-homogene diensten te onderscheiden.

De homogene diensten zijn de diensten waarvan de eigenschappen en de modaliteiten identiek of gelijkaardig zijn, met name onafhankelijk van het moment of van de plaats van uitvoering, van de dienstverlener of van de persoon waarvoor de diensten bestemd zijn. (bijv.: schoorsteenvegen, reiniging van een kostuum, ontwikkeling van een film, enz.). In deze hypothese moet de onderneming een tarief opnemen met de verschillende diensten die zij aanbiedt en de overeenkomstige prijzen (cfr. KB van 30 juni 1996). Voor bepaalde beroepen bestaan er gereglementeerde tariefmodellen (horeca, bankdiensten, kapper, fotografen).

De niet-homogene diensten zijn diensten met kenmerkende bijzonderheden. Bijgevolg is het onmogelijk een tarief aan te kondigen (vb: reparatie van een schadevoertuig, plaatsing van een dak, plaatsing van een veranda, enz.). Voor dit soort dienst kan de consument altijd een prijsopgave vragen aan de onderneming. Deze prijsopgave laat de consument toe om vergelijkingen te maken. Artikel 17 van het koninklijk besluit van 30 juni 1996 legt de verplichte vermeldingen vast.