Oneerlijke handelspraktijken

De wet van 6 april 2010 betreffende marktpraktijken en consumentenbescherming (WMPC)verbiedt oneerlijke handelspraktijken die strijdig zijn met de professionele toewijding en die het economisch gedrag veranderen, van ondernemingen tegenover consumenten (art. 84, WMPC).

Ze dekt ook de mogelijke oneerlijke gebruiken van ondernemingen tegenover consumenten om ze te overtuigen hun product aan te kopen.

Deze oneerlijke gebruiken kunnen betrekking hebben op commerciële handelingen, weglatingen, gedragingen, verzoeken of communicatie, met inbegrip van reclame en marketing. Deze oneerlijke handelingen kunnen voor, tijdens of na een commerciële transactie gebeuren. Ze gaan uit van een onderneming in directe relatie met de promotie, de verkoop of de levering van een product aan de consument.

De wet onderscheidt:

• de misleidende handelingen (art. 88 en 89, WMPC);
• de misleidende weglatingen (art. 90, WMPC);
• de agressieve praktijken (art. 92 en 93, WMPC).

Om een efficiëntere bescherming van de consumenten te garanderen, stelt de wet voor bepaalde oneerlijke handelspraktijken een zwarte lijst op van praktijken die in alle omstandigheden:

• misleidend (art. 91, WMPC);
• of agressief worden geacht (art. 94, WMPC);

Het Akkoord « de consument in de vrijgemaakte elektriciteits- en gasmarkt » (PDF, 90.92 Kb) verbiedt vervolledigt de wet van 6 april 2010 die oneerlijke handelspraktijken. Hij strekt de consumenten te beschermen tegen eventuele onrechtmatige praktijken of misleidende informatie in hun relaties met de leveranciers van elektriciteits- en gas.

In die optiek werd in het akkoord een gedragscode voor “verkoop buiten de onderneming” en “verkoop op afstand” opgenomen waarvan de niet-naleving als een oneerlijke handelspraktijk zal kunnen worden beschouwd als ze in strijd is met de vereisten van professionele toewijding