Normale prijs

De wet van 22 januari 1945 betreffende de economische reglementering en de prijzen legt het stelsel van de "normale prijs" vast als algemeen principe. Met andere woorden, ook zonder tussenkomst van de minister van Economie is het verboden te verkopen aan abnormale prijzen (abnormaal hoog). Het is aan de rechterlijke macht om zich hierover uit te spreken, rekening houdend met de toestand van de markt, de exploitatiekosten en de marges.

De gerechtshoven en rechtbanken zijn bevoegd om het abnormale karakter van de prijzen soeverein te beoordelen.

Omwille van de liberalisering van de prijzen betekent het verbod om een abnormale prijs te hanteren meer dan ooit een belangrijke bescherming van de consumenten tegen eventueel misbruik.

Het abnormale karakter van de prijzen wordt beoordeeld rekening houdend met de toestand van de markt en de exploitatiekosten (artikel 1 van de wet van 22 januari 1945 betreffende de economische reglementering en de prijzen).

Deze problemen doen zich regelmatig voor in de sectoren waarin de concurrentie gebrekkig blijft, door het gebrek aan transparantie van de markt of de specifieke omstandigheden waarin de consument-medecontractant zich bevindt (noodgeval, armoede, misbruik van vertrouwen, …).

Na klachten constateert de Algemene Directie Controle en Bemiddeling bijvoorbeeld regelmatig het gebruik van abnormale prijzen voor reparatiediensten of verschillende producten die rechtstreeks aan huis bij de consument worden verkocht. Om het bestaan van een abnormale prijs te bewijzen, is lang en ingewikkeld onderzoek nodig, waarbij met name de toestand van de markt wordt onderzocht.